نگرشی دقیق بر سریال “سال های مشروطه “ نشان می دهد که این سریال در عین ارزشمند بودن و واکاوی دقیق برخی ناگفته های تاریخی از غنای چندانی در استفاده از منابع و حتی فن درست و صحیح دیالوگ نویسی برخوردار نمی باشد.
این سریال در کنار نقل غیر دقیق مکالمات و انتقال نا به جای شخصیت و شانیت بزرگان و علمای آن زمان مانند میرزای شیرازی و شیخ فضل الله نوری و میرزای آشتیانی از شواهد امر چنین پیداست که کارگردان این سریال که از قضا نویسنده آن نیز به شمار می رود مشورت درست و دقیقی با اصحاب علم و متخصصین مربوطه نداشته است.
از جمله اینکه در قسمت مربوط به فتوای تحریم تنباکو عبارت ” بای نحوٍ کان” که در فتوای میرزا آمده است چندین مرتبه بدون تنوین کسره در آخر “نحو” از سوی بازیگر نقش میرزای آشتیانی قرائت شد که مشخص است که چه اشتباه بزرگ و چه قلب عظیمی در معنا اتفاق می افتد. همچنین در قسمت بعدی هنگام بر زبان آوردن نام صدیقه طاهره، به جای سلام الله علیها (به خاطر مونث بودن کلمه) سلام الله علیه گفته شد!
گفتنی است کارگردان این سریال که در سابقه خود ساخت “عمارت فرنگی” و “پدرخوانده” را نیز دارد از جمله کسانی است که دغدغه خاصی برای ساخت سریال های تاریخی نشان داده است اما در هر پروژه نشان داده که اعتقاد خاصی به مشورت با متخصصین فن ندارد.
